Γιατί σε παρατάει ένας άντρας
 

Photos 
Οι αληθινοί λόγοι για τους οποίους σε παρατάει ένας άντρας  
 
Ναι, οι αληθινοί, όχι αυτοί που λέει. Δεν περνάει καμία «φάση», δεν είναι ότι «δεν είναι έτοιμος για σοβαρή σχέση». Και, ναι, το λάθος είναι δικό σου.
Από τον Γιώργο Μελισσινό
 
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Είναι ένας άδικος κόσμος. Εσύ, που είσαι πανέξυπνη όπως λένε όλοι, τελείωσες και το πανεπιστήμιο (με κάποιες μαγκιές, αρκετές λουμπίνες, πολλά σκονάκια και χωρίς να πολυπατήσεις, είναι η αλήθεια), βρήκες καλή δουλειά με τις γνωριμίες του μπαμπά, έχεις κορμί λάστιχο, δερματάκι λουστρίνι και γνώμη επί παντός επιστητού και με το κακομαθημένο υφάκι σου αποδέχεσαι τα σφηνάκια που σου προσφέρουν «άμα τη εμφανίσει» στα μπαρ τη Καρύτση οι θαυμαστές, τους οποίους ενίοτε φτύνεις γελώντας με τις φίλες σου, είσαι τελικά μια πριγκίπισσα. Είσαι η Πριγκίπισσα Ακαταμάχητη της Πόλης. Κοινώς, ΠΑΠ. Πώς λοιπόν αυτός, ένας κοινός θνητός που τίμησες με την προσοχή σου και έχρισες (για μια περίοδο με ημερομηνία λήξεως, προφανώς δικής σου επιλογής) γκόμενό σου, τολμάει και σε αφήνει «παξιμάδι»; Σε τι επίπεδα έχουμε φτάσει; Το θέμα χρήζει μελέτης σίγουρα (να μη μιλήσω και για «αυτοκριτική», που είναι και της μόδας). Θα προσπαθήσουμε να διαλευκάνουμε το μυστήριο της ιερόσυλης συμπεριφοράς αυτού του αχρείου εξετάζοντας κάθε πιθανότητα.
 
Η άπιστη
Το κέρατο μέχρι σήμερα, και παρά τη φημολογούμενη «σουηδοποίηση» (άκρατα πολιτισμένη cool συμπεριφορά, ανεκτικότητα, κατανόηση και δημόσιες σχέσεις) της ευρωπαϊκής κοινωνίας, παραμένει ο νούμερο ένα λόγος χωρισμών. Το κέρατο μπορεί να είναι πραγματικό ή εικονικό, αλλά είναι εξίσου φονικό (για τη σχέση). Είναι επίσης δίκοπο μαχαίρι. Μπορεί να του τα φορέσεις, να σου τα ’χει φορέσει ή απλά μπορεί να υποψιάζεται ότι του τα φοράς. Η τελευταία περίπτωση είναι η χειρότερη (για σένα), γιατί ούτε την ικανοποίηση από το αυθεντικό αμάρτημα έχεις και λούζεσαι τις συνέπειες. Εδώ βέβαια πρέπει να επισημάνουμε ότι τα θέλει κι εσένα ο κώνος σου (κώνος του υποθαλάμου στον εγκέφαλο, ελέγχει κάποιες αυτόματες λειτουργίες), γιατί αν τον έχεις στην τσίτα με μηνύματα και τηλεφωνήματα από «φίλους», που και καλά σε καλούν συνέχεια στην Αράχοβα (προφανώς για σκι) ή σε πάρτι στην Κηφισιά (προφανώς για ξεσκί), είναι λογικό κάποια στιγμή να βλαστημήσει ο χριστιανός και να πει το κλασικό «Άι τηγανίσου κι εσύ κι ο φίλος σου». Επίσης, από αυτή τη συμπεριφορά σου κι από τις υποψίες μπορεί να οδηγηθεί στο πιοτό (all time classic), αλλά αντί να πίνει μόνος κι έρημος (όπως θα ήθελες) σε κάποιο σαλούν της Δυτικής Όχθης (του Κηφισού) ή να αποπειραθεί να αυτοκτονήσει με υγραέριο, τα πίνει στο Γκάζι με άλλες πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια (και δεν του κάνουν τόσα νερά όσα εσύ). Από την πολλή πορτοκαλάδα μπορεί να στανιάρει στις βιταμίνες, να πάρει τα πάνω του και να σε αντιμετωπίσει σαν γραμματόσημο του ενός σεντ. Σε φτύνει και σε στέλνει αδιάβαστη.
 
Ψέμα, δάκρυα και ιδρώτας
Τον έχεις φλομώσει στο παραμύθι, σε σημείο που στο λεξικό του η λέξη «φιδέμπορος» έχει δίπλα τη φωτογραφία σου (με στρινγκ, σαφώς, καλοκαίρι στη Mykonos). Λες «Θα βγω με την Κέλλυ για καφέ» και, ω του θαύματος, σε βλέπουν 22 φίλοι του (κατασκευαστές συλλυπητηρίων) με τον Βαγγέλη σε τσιπουάδικο στο Θησείο. Όταν σ’ το κοπανάει, η εύστροφη και ετοιμόλογη ατάκα σου «Τι Κέλλυ, τι Βαγγέλη» σίγουρα τον ρουμπώνει λεκτικά, αλλά δεν αναπληρώνει τους πόντους εμπιστοσύνης που έχασες στο κατάστιχό του. Του λες «Θα βγω με μια παρέα, που γνώρισα στα Ψαρά πρόπερσι, για κάνα ποτάκι και θα τα πούμε κατά τις δωδεκάμισι-μία» και μαθαίνει ότι γύρισες σπίτι κουρούμπελο στις επτά το πρωί τύπου «στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, περπατώντας η λόξα μονάχη, μελετά τα λαμπρά παλικάρια...». Αλήθεια, πόσο καλά μελέτησες τα «λαμπρά παλικάρια»; Τον ζώνουν τα φίδια. Τι ήθελε να πει ο ποιητής; Μπορεί τα ψέματά σου να είναι πράγματι αθώα. Μπορεί να είναι για σένα μια εύκολη μορφή διαλεκτικής, για να αποφύγεις κάποιες γκρίνιες και να κάνεις το κέφι σου με τους φίλους σου χωρίς να έχεις να απολογηθείς στον κάθε άκυρο που τυγχάνει περιστασιακά να είναι το ταίρι σου και κατ’ εσέ ανήκει στην κατηγορία «σήμερα είναι, αύριο δεν είναι». Αλλά τα γυναικεία ψέματα (που αποκαλύπτονται) για τους άντρες είναι σαν τη ρετσινιά. Αν σου κολλήσει, άντε μετά να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Κι αφού κάποια στιγμή από την πολλή «φαρίνα» πειστεί (έστω και άδικα) ότι είσαι, θα πάρει των ομματιών του και θα ψάξει να βρει αλλού μια ίσως πιο φτωχή από σένα (στα ταλέντα), πλην τίμια γαζέλα.
 
The L word
Ό,τι κι αν κάνει, ό,τι κι αν πει, ό,τι κι αν σχεδιάσει και σου εξομολογηθεί, τον ρίχνεις στον Άδη της μουντρουχίασης και τον φυλάς σαν Κέρβερος της σπόντας, για να μην μπορεί να αποδράσει, να ορθοποδίσει. Νομίζεις ότι κρατώντας τον κάτω θα τον έχεις του χεριού σου για όσο καιρό τον θέλεις, ότι θα καταφέρεις να τον ελέγχεις και να τον κάνεις να σκέφτεται, να θέλει και να λέει μόνο όσα εσύ επιτρέπεις. I got news for u! Κάθε άντρας που δεν έχει αλλοτριωθεί παντελώς από την παγκόσμια συνωμοσία των γυναικών (της κλάψας και των «ίσων δικαιωμάτων») κρύβει μέσα του έναν Σπάρτακο. Ένα μονομάχο που όταν κάποια στιγμή ξυπνήσει και καταλάβει το παιχνίδι σου, το μιθριδατισμό αποχαυνωτικής μιζέριας και λουζερίλας στον οποίο τον υποβάλλεις καθημερινά για να μην μπορέσει να σηκώσει κεφάλι, θα επαναστατήσει. Φτάνει μια κουβέντα από ένα φίλο που πραγματικά τον νοιάζεται, μια παρότρυνση ή ένα βλέμμα θαυμασμού για κάποια ιδέα του, ένα σχέδιό του από μια άλλη (πιο ισορροπημένη γυναίκα) και θα βρεθεί να σε κοιτάει μέσα από τον καθρέφτη της ψυχής του σαν τον Περσέα, όπως πραγματικά είσαι: μια Μέδουσα, που γίνεται μέρα με τη μέρα χειρότερη· γιατί ρίχνοντάς τον συνεχώς και πιο κάτω θα υπάρχουν παράπλευρες απώλειες (βαρεμάρα, γκρίνια, κακό σεξ) που δεν αντέχεις ούτε εσύ, οπότε ως θεραπεία τον ποτίζεις κι άλλη λουζερίλα «για να τον τσιγκλήσεις» και καλά, να τον κάνεις «να αντιδράσει και να ανακάμψει», βέβαια μόνο στους τομείς που εσύ θέλεις και με τον τρόπο που θέλεις. Θα δει ότι ο ίδιος έχει γίνει σκιά του εαυτού του, ενώ εσύ «τρως και πίνεις και τα πάντα φοβερίζεις» με μούτρα κατεβασμένα μέχρι τα Τάρταρα ή με την απλή, παγερή, ανέκφραστη κι αμίλητη μάσκα της Κλυταιμνήστρας (δυστυχώς δεν έχει βρεθεί, αλλά τη χρησιμοποιώ ποιητική αδεία, για να στανιάρει η παρομοίωση). Όταν επιτέλους τα συνειδητοποιήσει όλα αυτά, τι θα κάνει; Θα μείνει; Όχι βέβαια.
 
Τεστ ΠΑΠ
Και μου λες, έστω κι αν κάποια από τα παραπάνω (ή όλα μαζί) συνέβαιναν στη σχέση σας, πώς μπόρεσε ελαφρά τη καρδία να σε εγκαταλείψει, εσένα, που στο φινάλε, όπως είπαμε, είσαι ΠΑΠ; Πού θα βρει άλλο τέτοιο κελεπούρι; I got more news for u! Είναι θέμα στατιστικής. Ένας άντρας μπορεί να ανεχτεί τόσα (το μέγεθος εξαρτάται από το συγκεκριμένο άτομο, ad hoc – μάθε και κανένα λατινικό, εντυπωσιάζει) όσα αντέχει και καθόλου παραπάνω. Πληροφοριακά, πρόκειται για όριο πεπερασμένο και όχι άπειρο. Ταυτόχρονα, σε όλο τον πλανήτη, στατιστικά, για λόγους βιολογίας και άλλους πιο σύνθετους (που δεν είναι του παρόντος να εξηγήσουμε αναλυτικά), οι γυναίκες είναι πολύ περισσότερες από τους άντρες. (Oυπς!!! Δεν το είχες συνειδητοποιήσει;) Oπότε για καθεμιά σαν κι εσένα που φεύγει υπάρχουν περίπου δύο –και κάτι– έτοιμες (και πρόθυμες) να καλύψουν το κενό. Κάποιες από αυτές μπορεί να είναι του άμεσου περιβάλλοντός σου, ακόμη και φίλες σου (που μέχρι τώρα είχαν βγάλει φτυάρια και σ’ τον έθαβαν πατόκορφα). Έτσι λοιπόν το παλικάρι μπορεί να σφάδαξε για κάνα μήνα από τον πόνο της απώλειάς σου, αλλά κάποια στιγμή ίσιωσε. Με την έμπειρη βοήθεια μιας ΠΑΣ – Πρόθυμης Αντικαταστάτριάς Σου. Α, σημείωσε ότι οι ΠΑΣ, επειδή είναι πρώην ΠΑΠ, ξέρουν όλα τα κόλπα κι έχουν όλα τα γιατρικά. Ας πρόσεχες!
Image Map